|
BRANDERSSTAD
TTV Brandersstad heeft zijn oorsprong in twee Schiedamse
tafeltennisverenigingen namelijk De Korenbeurs en De Reling.
Deze verenigingen zijn in 2000 gefuseerd. De Korenbeurs had toen
net de mooie historische Korenbeurs verlaten en had haar tijdelijke
onderkomen gevonden in de gymzaal aan de Thomas à Kempisstraat in
afwachting van het opleveren van de nieuwe zaal in de Dr.
Kuyperlaan. Deze zaal is nog steeds ons gezamenlijk onderkomen.
De Reling was toen gehuisvest aan de Singel aan de rand van het
het centrum van Schiedam. In het oude transformatorhuis van het GEB
waar sinds vele jaren het Schiedams tafeltenniskampioenschap
gehouden werd.
Het fusietraject tussen beide verenigingen is in een korte
termijn afgewikkeld, de beide verenigingen vulden elkaar goed aan
en de bestuursleden hebben een gezamenlijk bestuur gevormd. Door de
jaren heen zijn er uiteraard bestuurswisselingen geweest maar er
zitten nog steeds leden van beide oorspronkelijke verenigingen
in.
De fusievereniging heeft sindsdien verschillende sportieve
hoogtepunten gekend, één die zeker niet onvermeld mag blijven is
het spelen in de eredivisie bij zowel de dames als de heren. Dit is
voor een vereniging zonder grote sponsor een prestatie die er mag
wezen. Deze prestatie is dan ook beloond door de sportpers met de
uitverkiezing tot sportploeg van het jaar.
Vanaf de fusie tussen De Korenbeurs en Reling is Jos Clazing
voorzitter geweest en heeft deze functie vervuld tot aan juli 2009.
Bij de viering van het 50 jarig jubileum is Jos benoemt tot ere
voorzitter. In de beginjaren vervulde de voormalig voorzitter van
De Reling Krijn Dijkers de functie van vice-voorzitter.
De functie van secretaris is ingevuld door Maurice Seijkens dit
in samenwerking met Patrick Minten als 2e secretaris.
Penningmeesters zijn er meer geweest in deze periode. In
chronologische volgorde Gilles Schuilenburg, Frank van Heijningen,
Henny Schoonbrood, Jos Clazing geassisteerd door Ronald Oosthof en
Hans Waterreus.
Andere bestuursleden van de laatste jaren waren: Jan Simons,
Martin vd Bosch, Wijnand van Hernen.
Brandersstad is in de periode vanaf 2000 een vereniging geweest
waarin voor iedereen een plaats was. Met het organiseren van
verschillende activiteiten zoals klaverjassen,
tafeltennistoernooien in verschillende vormen (oliebollen,
houtenbat), sport en speldagen, clubkampioenschappen en
afsluitingstoernooien.
Het gezelligheidsaspect heeft altijd bovenaan gestaan bij
Brandersstad.
Daarnaast is er ruimte gemaakt voor spelers welke meer
prestatiegericht zijn.
Een hoogtepunt in de samenwerking tussen Brandersstad en
N.O.A.D. is het organiseren van de interland tussen Nederland en
Rusland in januari 2004 Deze organisatie kan met recht het begin
genoemd van het fusietraject.
Hieronder een korte beschrijving van beide verenigingen welke
samen Brandersstad vormen.
De Korenbeurs
Opgericht in 1958 door kapelaan van Dijk welke werd benoemd in
de nieuwe OLV Visitatiekerk in de net gebouwde wijk Nieuwland. De
naam was Service, via verschillende zalen waaronder de
kartonnagefabriek is men neergestreken in de Korenbeurs. Men kon
hier terecht in samenwerking met de omni-vereniginng TSF. Service
had 1 avond tot zijn beschikking, na verloop van een jaar is deze
samenwerking omgezet in een fusie en ontstond er een vereniging van
ongeveer 100 leden. Sportief ging het de vereniging voor de wind en
de hoogste afdeling lonkte. Het was echter duidelijk dat hier voor
versterking nodig was en ook in 1972 betekende dit sponsoring. Deze
werd gevonden bij de firma Bruynzeel, als tegenprestatie moest wel
de naam veranderd worden, dit werd Bruynzeel Kitchen Eagels. Dit
contract van 3 jaar heeft inderdaad de langverwachte promotie naar
de hoogste klasse gebracht.
Na het beëindigen van het sponsorcontract in 1975 moest de naam
veranderd worden. Met het oorspronkelijke TSF waren er geen echte
banden meer dus een andere naam lag voor de hand. Welke naam was
beter dan de naam van de mooie zaal waarin we speelden: De
Korenbeurs.
Deze naam is tot aan de fusie met de Reling gebleven.
In de periode tot nu heeft de Korenbeurs altijd op landelijk
niveau gespeeld. In een korte periode niet op het hoogste niveau,
maar sinds 1997 weer in de eredivisie. Afwisselend bij de heren als
de dames (deze laatste sinds 2002).
In de loop van de jaren zijn er verschillende internationale
wedstrijden en uitwisselingen geweest.
De volgende zijn zelfs in het kader van Europa Cup
ontmoetingen:
1974 Marbert Roma 1e ronde en Vasutas Boedapest
2e ronde;
1974 TV Erlangen 1e ronde en Vojvodina 2e
ronde;
1997 Club Desportivo Universitario de Santiago 1e
ronde;
1998 Istanbul Büyüksehir Belediye Spor Kulübü 1e
ronde.
In een historie van 50 jaar zijn er veel bestuursleden geweest,
een totaal overzicht is te vinden in het jubileumboek dat ter
gelegenheid van het 50 jarig jubileum is uitgekomen, maar de
volgende leden van het dagelijks bestuur dienen toch genoemd te
worden;
Frans van Gieken, Wim de Raaij, Gé Bijtenhoorn, Ton vd Poort, de
heer en mevrouw vd Horst, Jos Clazing, René van Huut, Arie
Marijnissen, Martin Schoenmakers, André Riemens, Dick Bras, Maurice
Seijkens.
Opmerkelijke spelers / speelsters uit het eerste team zijn:
Ton en Herman vd Poort en Henk Eikmans (het eerste 1e
team), Hans Lingen, Hans vd Broek, Cas van Koetsveld, Hans
Kreischer, Nico van Slobbe, Midhat Ustovic, Ron vd Aa, Jan Vlieg,
Bert vd Ham, Jan Simons, Jan Landsbergen, Ron vd Wijk, Ronald van
Kampen, Patrick Barkey, Hans Zuyderwijk, John Buijk, Dennis
Huisman, Danny Maas, Jeroen Bastiaansen, Nermin Smajic, Arjan
Karbaat, Jolanda Waterreus, Sylvia Waterreus, Patricia Zwartjens,
Kim vd Poort, Daniëlle Maas, Sandra Meeuwsen, Britt Eerland.
De Reling
In 1965 ontstaan uit het patronaatswerk in de St Jan aan de
Overschiesestraat te Schiedam. In het begin een vereniging van
vooral onderlinge wedstrijden, competities met andere
patronaatsgebouwen en bedrijvencompetities, maar vanaf 1971
aangesloten bij de NTTB.
Nadat het clubhuis een andere organisatie kreeg is de naam van
het clubhuis, gelegen aan de waterkant van de Schie, veranderd in
De Reling. Ook de tafeltennisvereniging heeft deze naam overgenomen
en in de statuten vastgelegd. Deze locatie werd al snel te klein en
samen met de invalide sportvereniging de Ooievaars werd er een
houten schoolgebouw aan de Dr. Zamenhofstraat in gebruik genomen.
De vereniging bleef maar groeien en al snel ging het bestuur op de
fiets Schiedam door op zoek naar weer een andere locatie.
Deze werd gevonden in zaal Tivoli aan de Nieuwe Haven, een
fantastische zaal met een mooie maar soms gladde parketvloer. Een
overgang welke alleen mogelijk was door extra financiële inbreng.
Deze werd gevonden in de persoon van Maria Cramer, eigenaar van
Tapijthal Perfect uit Rotterdam. Dankzij de financiële inbreng van
deze sponsor kon De Reling groeien en zelfs een bescheiden
jeugdafdeling opzetten. Er was één offer dat gebracht moest worden
namelijk de naam waaronder gespeeld ging worden moest veranderen in
Tapijthal Perfect. Voor sommigen een zwaar punt maar achteraf zeker
een goede beslissing.
De vereniging bleef maar groeien waardoor de volgende wens naar
boven kwam, een eigen zaal waar de tafels konden blijven staan, er
douches en kleedkamers waren en een bar.
Na wederom lang zoeken, lobbyen bij het gemeentebestuur en
blijven aandringen kwam De Reling terug in de wijk waar het ooit
allemaal begon namelijk in Schiedam Oost. Het voormalige trafohuis
van het GEB gelegen aan de Singel nummer 8 was voor deze vereniging
een perfecte ruimte. Na vele verbouwingswerkzaamheden, allemaal
verricht door de eigen leden, werd in 1984 deze zaal betrokken en
tot aan de fusie met De Korenbeurs zijn daar vele
tafeltenniswedstrijden gespeeld.
Binnen het Schiedamse tafeltenniswereldje was De Reling zeker
bekend om het organiseren van de Schiedamse kampioenschappen, de
bekende week in het voorjaar waar leden van de verschillende
Schiedamse verenigingen met elkaar streden om het Schiedams
kampioenschap. Verder is in deze accommodatie, onder de bezielende
leiding van Els en Fred Clarijs, een bloeiende jeugdafdeling
opgezet, met als absoluut hoogtepunt een meisjesteam in de hoogste
klasse van de NTTB.
In een historie van 25 jaar zijn er veel bestuursleden geweest,
een totaal overzicht is te vinden in het jubileumboek dat ter
gelegenheid van het 50 jarig jubileum is uitgekomen, maar de
volgende bestuursleden dienen toch genoemd te worden: Ton Verdoes,
Wim van der Vorst, Ben van Rossum, Wijnand van Hernen, Chris
Meering, Patrick Minten, Krijn Dijkers, Frank van Heijningen.
Hoewel De Reling bij de senioren nooit op het landelijke niveau
heeft gespeeld, de eerste klas in de afdeling Rotterdam was het
hoogst haalbare, zijn er wel verschillende belangrijke spelers
groot gebracht. We noemen zonder daar compleet in te zijn: Daniëlle
Maas (vaste waarde dames 1 van Brandersstad), Danny Maas
(promoveerde later met De Korenbeurs terug naar de eredivisie) en
Peter Vellinga.
|
NOAD
De historie van N.O.A.D. begint op 1 april 1949 aan de
Stephensonstraat. Aan de oprichtingsvergadering namen deel: Cees
Marijnen, Henny Marijnen-Hendrikx, C. de Jager-Bolier, Jan
Hendrikx, Joop Geelhoed, N. Geelhoed-Koppenhagen, mej. Weber en de
eerste voorzitter Jan de Jager. De naam werd Nooit Opgeven Altijd
Doorgaan, oftewel N.O.A.D.
Op de eerste ledenvergadering werd Cees Marijnen gekozen tot
voorzitter. Nog in 1949 werd N.O.A.D. lid van de NTTB, afdeling
Rotterdam en werd met 3 teams ingeschreven voor de competitie. Door
gestage groei moest in de eerste jaren meermalen van speelzaal
worden gewisseld. Zo werd achtereenvolgens verhuisd naar de Nieuwe
Maasstraat, zaal Tivoli aan de Nieuwe Haven, de gymzaal aan de Anna
Zusterstraat en de kelder van een café-restaurant aan het
Rubensplein. In september 1953 kwam de Korenbeurs aan de Lange
Haven in beeld als tafeltenniscentrum maar de gemeente had andere
plannen. Op 10 februari 1954 was het toch zover, de Beurs was het
nieuwe onderkomen voor N.O.A.D., TCK en Ready.
In 1956 werd team 1 kampioen en promoveerde naar de landelijke
overgangsklasse. Sinds dat seizoen speelt N.O.A.D. 1 onafgebroken
in de landelijke competitie (nu dus al 51 jaar!). In 1961 wordt het
eerste jeugdteam 6e van Nederland.
De scheve vloer in de Beurs wordt afgekeurd door de Bond en in
1964 wordt samen met zustervereniging TSF de eerste houten vloer
aangelegd.
De vereniging RAP uit Kethel houdt op te bestaan en veel leden,
waaronder Marcel Hoogwegt, komen over naar N.O.A.D. In 1967
promoveert ook N.O.A.D. 2, met een nog jonge John Buyk, naar de
landelijke competitie. Leen de Ligt weet de jeugdafdeling weer
nieuw leven in te blazen.
Door in 1968 te fuseren met de Rotterdamse vereniging Eendracht,
en met behulp van een flinke financiële injectie, worden de
sterkste spelers van de afdeling Rotterdam, waaronder Ron van der
Aa, binnengehaald en wordt de ereklasse bereikt. Na 1 seizoen is
het ereklasse avontuur echter alweer voorbij.
In 1970 promoveert het 1e jongensteam, met o.a. Peter
van der Wijk en Hans Heuschen, naar de landelijke klassen. De jeugd
gaat trainen in de gymzaal aan de Thomas á Kempisstraat (dezelfde
zaal waar we later nog een jaar zullen doorbrengen). Ook in dat
jaar wordt Trond Fageraas, oud Noors kampioen, lid van de club en
wordt er door een groepje jeugdleden vriendschappelijk gespeeld in
Noorwegen en Zweden. Het eerste jeugdteam, met o.a. Gerard Kreuger,
wordt 5e van Nederland en een jaar later zelfs
2e. De bar in de Beurs komt in eigen beheer van N.O.A.D.
en TSF; de start van de beheerscommissie.
In het jaar van het 25-jarig bestaan treedt Cees Marijnen af als
voorzitter en wordt gehuldigd tot ere-voorzitter. Cock Blommestijn
wordt gekozen tot nieuwe voorzitter. Zijn plotselinge overlijden is
een schok voor de club. Marcel Hoogwegt neemt de voorzittersfunctie
op zich. Om de 70 senior- en 50 jeugdleden aan spelen toe te laten
komen wordt een ledenstop ingevoerd. Op initiatief van Rob Banen en
Frank Noordegraaf verschijnt het eerste competitieboek. René van
Dijk, de huidige landelijke wedstrijdsecretaris, komt ons eerste
team versterken.
Voor het 30-jarig bestaan komen de Fransen Secretin en Purkart
hun wereldberoemde tafeltennisshow opvoeren in de Margriethal. Onze
1e team spelers Jan Landsbergen en Jan Simons spelen de
finale van de Nederlandse B-kampioenschappen.
In 1982 brandt de gymzaal aan de Oude Kerkhof af, waar de jeugd
trainde en landelijke competitie speelde. In dat jaar werd het
1e jeugdteam, onder leiding van Rob Banen, 4e
van Nederland. De beheerscommissie gaat naast de bar en de zaal nu
ook al het speelmateriaal gezamenlijk beheren.
Dick Kuyper wordt de 5e voorzitter en wordt in 1984
al weer opgevolgd door Jan Bayings. Deze stopt er halverwege het
seizoen '87 echter mee waardoor Sjaak Baks tijdelijk de functie van
voorzitter bekleedt. Op de eerstvolgende ALV wordt Dick Kuyper
opnieuw tot voorzitter gekozen. De jeugdafdeling is door interne
conflicten en spanningen in een diep dal geraakt en telt minder dan
10 leden. Onder impulsen van 1e team speler Hans Lingen
gaan de jeugdafdelingen van N.O.A.D. en de Korenbeurs samen verder,
onder de naam KONO.
Bij het 40-jarig jubileum wordt hoopvol vooruitgeblikt en wordt
veel verwacht van de samenwerking bij de jeugd met de Korenbeurs.
Helaas wordt verdere samenwerking weggestemd door de ALV van
N.O.A.D. KONO houdt op te bestaan, het bestuur treedt geheel af, de
spelers van N.O.A.D. 1 stappen over naar de Korenbeurs, evenals de
jeugdcommissie. Een crisisteam onder leiding van Cees Marijnen gaat
aan de slag en slaagt er in een nieuw bestuur en een nieuwe
jeugdcommissie bij elkaar te krijgen.
Onder voorzitter Willem Falentijn blijkt dat N.O.A.D. deze
crisis zonder grote gevolgen heeft doorstaan. Het ledenbestand
blijft stabiel, alleen de jeugdafdeling blijft een probleem.
Wanneer Willem Falentijn wegens privé omstandigheden zijn functie
neerlegt wordt Rob Banen tot nieuwe voorzitter gekozen.
Vanaf 1994 waren er gesprekken met de gemeente die van de Beurs
een "cultuurgebouw" wilden maken. Toen Jan des Bouvrie zijn oog op
het pand liet vallen werden de plannen van de gemeente concreet. Na
lang onderhandelen gingen de beide besturen tenslotte akkoord met
verhuizing naar een deels nieuw te bouwen accommodatie aan de Dr.
Kuyperstraat, met een overbruggingsjaar in de gymzaal van het ROC
Zadkine aan de Thomas à Kempisstraat.
Ons 50-jarig jubileum werd nog uitgebreid gevierd in de Beurs
maar in juni 1999 verlieten we definitief ons vertrouwde
onderkomen. In september 2000 was er een grootse opening van de
Sportaccommodatie Nieuwland met een demonstratie van Bettine
Vriesekoop en Hans Lingen. Ook in dat jaar werd onze website
gelanceerd en deed de 40 mm bal zijn intrede.
Op de ALV van 2001 trad Rob Banen terug uit het bestuur en nam
Kees de Koning het voorzitterschap over. André Eerland werd de
nieuwe voorzitter van de jeugdafdeling, met Anton Pleijsier als
trainer van de jeugd. Onder deze nieuwe impulsen begon voor het
eerst in jaren weer een groei van deze afdeling. In 2002 volgde het
eerste jeugdkamp.
Op 13 januari 2004 organiseerden Brandersstad en N.O.A.D.
gezamenlijk de interland Nederland - Rusland die onder grote
belangstelling van het publiek en de pers knap gewonnen werd door
Nederland. Op TV was later die avond een mooie reportage te
zien.
Op het dagelijks-bestuur-overleg van eind 2004 werd voor het
eerst gesproken over vernieuwde samenwerking om de tafeltennissport
in Schiedam en omstreken te kunnen waarborgen. Binnen het bestuur
van N.O.A.D. stonden we positief tegenover dit idee en waren we van
mening dat de tijd rijp was om over een fusie te praten.
Door de Ledenvergadering van N.O.A.D. werd dit idee aanvankelijk
weggestemd maar na uitgebreide argumentatie van het bestuur werd op
de BLV van 17 januari 2006 positief gestemd voor het uitvoeren van
een onderzoek naar een mogelijke fusie. Helaas liep dit onderzoek
al snel vast. Het bestuur wilde echter voor eens en voor altijd
weten waar het aan toe was en opnieuw werd de leden hun stem
gevraagd in een BLV. Ditmaal was er een unaniem ja voor een
verregaande samenwerking met als einddoel een fusie. De oude
stuurgroep werd omgevormd tot projectgroep en is aan de slag
gegaan. Er werd een intentieovereenkomst getekend met daarin
opgenomen een stappenplan.
|